Ruth Lasters (1979) is jong, blond en mooi, én romanschrijfster-dichter. Dinsdag 29 april komt ze laten zien dat dit heel goed samengaat. 

Bij Meulenhoff/Manteau debuteerde Lasters in 2006 met de roman “Poolijs”, waarvoor ze de Vlaamse Debuutprijs 2007 ontving, en in 2007 met de dichtbundel “Vouwplannen”, waarmee ze werd genomineerd voor de Jo Peters Poëzieprijs 2008. Eerder publiceerde ze poëzie en proza in tijdschriften als De Brakke Hond, Het Liegend Konijn, Deus ex Machina en NRC Handelsblad. 

Zowel in haar proza als in haar poëzie heeft Lasters een voorliefde voor het standpunt van de eerste persoon waarbij ze de wereld niet zelden manipuleert tot een speelveld voor gedachten die de dagdagelijkse dingen vanuit een ongewoon perspectief verslaan. Toch spreekt hieruit geen grenzeloos maakbaarheidsoptimisme, want, zoals ze zelf schrijft: “Alles verdwijnt, alles komt terug, komt goed. Maar beter wordt het zelden.” 

Deze avond is de kans om te weten te komen welke positie Lasters nu precies inneemt op de schaal van optimisme vs. pessimisme, om alles te horen wat ze te zeggen heeft over haar eigen werk, en om haar zelf het vuur aan de schenen te leggen.