Geen god geen meester.  Vrijdenkers hebben heel lang strijd geleverd tegen een door hogere en onbetwistbare machten opgelegde zingeving, die uiteraard geen zingeving is net omdat ze door hogere en onbetwistbare machten is opgelegd.  Mensen moeten hun eigen oordelen vestigen en hun eigen keuzen maken, hierin slechts gesteund door het vrij onderzoek en zeer on-eeuwige humanistische waarden.  Zo doende kom je als vanzelf in het geweer tegen de kliek die Vlaanderen zolang in zijn verstikkende en hypocriete greep heeft gehouden.  Je eet stoofvlees op goede vrijdag en organiseert ontdopingsacties.

Die strijd is voor een goed deel gestreden. De mensen gaan steeds minder naar de mis, twijfelaars hoeven niet noodzakelijk meer naar de hel, homo's zijn ook mensen, masturberen mag (zij het niet overdrijven) en onderpastoors die aan kleine jongetjes zitten worden zowaar als het echt moet terecht gewezen.  Het katholieke netwerk probeert zichzelf te overleven, overigens niet geheel zonder succes, maar het zoekt een nieuwe hoed, want de oude is versleten.

Leven we in een betere wereld, nu de mensen een beetje mogen denken? Nu de pastoor zijn greep op Vlaanderen aan het verliezen is?  Wat bakken we van onze herwonnen individuele vrijheden?  Stoelen we onze waarheden steeds meer op vrij onderzoek?  Is er meer dialoog?  Is er meer solidariteit?
Of m.a.w., de ontkerkelijkte wereld ziet er niet helemaal uit zoals we ons die hadden voorgesteld.  De mensen kijken naar big brother en stemmen op het Vlaams Blok.  Maar ze gaan niet naar de kerk en daar zijn we dan heel blij mee.
Moet er niet eens iets anders gebeuren?

En over die nieuwe en die oude hoed gesproken. Is het niet godgeklaagd vast te moeten stellen dat het katholieke netwerk, in zijn overlevingspogingen en met de flexibiliteit die het zo kenmerkt, de over-individualisering, de vervreemding die ook wij menen op te merken en die de wereld er beslist niet mooier op maakt, nu aangrijpt om er een nieuwe identiteit op te bouwen. Er zijn geen waarden meer, zeggen zij, omdat de pastoor nu eenmaal niet meer is wat hij geweest is, en dat is de vrijdenkers hun schuld. Hebben we het niet altijd gezegd? Zonder ons lukt het nooit.